کولاک

یک وبلاگ برای خودم

کولاک

یک وبلاگ برای خودم

  • ۰
  • ۰

این مطلب را بعد از کلی اتلاف وقت و خود را برای درس نخواندن به هر دری زدن، دارم می‌نویسم.

مدت‌هاست که علاقه‌ای به درس ندارم و عملا درس نمی‌خوانم. تلاش‌هایم برای درس خواندن بی‌نتیجه و بی‌فایده است و من را کاملا درمانده کرده است.

در ریشه‌یابی علت بی‌علاقه شدنم به درس خواندن شاید اصلی‌ترین علت همین اینترنت و فضای مجازی باشد. در روزگاری هیچ کدام از ابزار فعلی مثل گوشی هوشمند و اینترنت و شبکه‌های اجتماعی که شکارچی وقت و عمر انسان‌اند را نداشتم، وقتم آزاد بود و کاری بهتر برای انجام دادن پیدا می‌کردم؛ حداقل‌اش همین که از خانه بیرون می‌زدم و حال و هوایم عوض می‌شد.

الان به مرحله‌ای رسیده ام که جزوه جلوی رویم باز است، تمام شرایط و عوامل درس خواندن هم کاملا مهیاست و من همچنان درس نمی‌خوانم و حوصله‌اش را ندارم.

دور بودن از فضای مجازی اولین راه حلی است که به ذهن می‌رسد اما مطمئن نیستم که نتایج مطلوبی دارد یا نه. شاید هم با این حرفم می‌خواهم خودم را گول بزنم.

از اثرات اینترنت تنبلی شدید ذهن و جسم است تا حدی که در رختخوابم دراز بکشم و بدون هیچ فعالیت موثر مغزی مطالب پراکنده اما به ظاهر جذاب پیام‌رسانی مثل تلگرام را بخوانم.

نتیجه‌ی این راحت‌طلبی همین می‌شود که به جای تحمل دشواری درس‌خواندن، درس خواندن را دشوار می‌بینم و رغبتی برای مطالعه نمی‌یابم.

اینکه ارتباطم را قطع کنم در سبک زندگی‌ای که دارم بسیار دشوار است تا به حدی که غیرممکن به نظر می‌آید هرچند که محال نیست اما به هرحال مزایایی دارد که قابل چشم‌پوشی نیست.

از وضع موجود خسته شده‌ام و دیگر نمی‌خواهم اینطور ادامه پیدا کند.

شاید دلیل اینکه چرا همچون مطلب پر از گله و شکایتی نوشتم را بعدا بگویم.

  • ۹۶/۰۹/۲۹
  • Milad

نظرات (۱)

  • غریب آشنا
  • ما به اینترنت دچاریم

    ارسال نظر

    ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
    شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
    <b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
    تجدید کد امنیتی